Chapter 3
Part 1
อ่าวคอลเซนท์ ( Colsent bay ) - หาดทราย
หลังจากที่ได้ยินคำกังวลของโครอลไลน์ พวกคุณต่างกันพยักหน้าอย่างพร้อมเพรียง ราวกับว่าพากันเห็นด้วยอย่างมิได้นัดหมาย
“ แต่ว่าพวกเราจะพูดกับพวกคนอื่นๆยังไงดี “ ปั้นหมอกร้องทักขึ้นมา พร้อมกับแสดงสีหน้าลำบากใจ
“ พวกเธอบอกให้พวกเขาเฝ้าระวังก็น่าจะมากเพียงพอแล้ว “ โครอลไลน์ตอบกลับ เธอเงียบไปแวบหนึ่งพร้อมกับอุ้งมือข้างหนึ่งแตะที่ใต้คางของเธอ ราวกับใช้ความคิด
“ ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น ช่วยลงมาบอกชั้นด้วยนะ “ โครอลไลน์กล่าวทิ้งท้าย
“ ได้เลย ! “ ปั้นหมอกตอบตกลง
ทุ่งหญ้าอัลตัส ( Altus Meadow ) - บริเวณพื้นที่ต่างระดับ
เมื่อตกลงได้ดังนั้นพวกคุณทั้งสี่ก็ได้บอกลาโครอลไลน์ และมุ่งหน้าเดินทางกลับขึ้นฝั่งและตกลงแยกย้ายกันเพื่อเรียกรวมกลุ่มเหล่าชาวคอลเซนเทีย ใช้เวลาไม่นานนักชาวคอลเซนเทียจำนวนมากก็มารวมตัวกันอย่างพร้อมเพรียง ปั้นหมอก โซน่า และ ลูนาเรีย บินขึ้นไปยังโขดหิน ปั้นหมอกถือคริสตันที่ติดเชื้อเอาไว้ ลูนาเรียก้าวเดินนำออกมาด้วยท่าทีที่ดูประหม่า เธอคงจะไม่ชินกับการพูดต่อหน้าฝูงตนเช่นนี้
“
“ สวัสดีค่ะ “ เธอเริ่มทักทายอย่างเรียบง่ายด้วยน้ำเสียงอ่อนนุ่ม
“ ข ข ขอบคุณที่สละเวลามารวมตัวกันนะคะ “
“ เรามีชื่อว่า ลูนาเรีย ผู้พิทักษ์แนวปะการังตนปัจจุบัน เราเป็นหนึ่งในสายเลือดโครอลลิส ( corallis ) ค่ะ โดยปกติแล้วพวกเราจะคอยทำหน้าที่ปกป้อง รักษา และ บูรณะ แนวปะการังใต้ทะเลใกล้ๆกับอ่าวคอลเซนท์ ( colsent bay ) “ เธอหายใจเฮือกใหญ่ ตั้งสติและเริ่มเล่าต่อ
“ อย่างที่พวกท่านทราบ บนเกาะที่เราอาศัยอยู่นี้ถูกปกป้องด้วยคริสตันแห่งแสงค่ะซึ่งตั้งอยู่ในหอคอยคริสตัน ทุกท่านคงคุ้นชินกับคริสตันที่บริสุทธิ์กันใช่มั้ยคะ “
“ แต่ว่าพวกเราได้ค้นพบคริสตัน ต ต ติดเชื้อค่ะ “ เธอหันหน้าไปทางปั้นหมอกและโซน่าเป็นสัญญาณให้พวกเขาเดินขึ้นมา ทั้งคู่ชูคริสตันเน่าเฟะที่อยู่ในมือขึ้น เมื่อมันถูกชูขึ้นไม่ใช่เรื่องที่น่าตกใจเลยที่จะได้ยินเสียงร้องตกใจหรือเสียงพูดคุยจากชาวคอลเซนเทียที่ฟังอยู่
“ ร เราค้นพบพวกมันในป่าต้องห้ามค่ะ . . . อันที่จริงข้างในนั้นมีประตูที่ถูกผนึกเอาไว้อยู่. . . และพวกเขาก็พบมันที่นั้นค่ะ “ เธอหันไปมองพวกปั้นหมอกและโซน่าเล็กน้อยก่อนที่จะเริ่มพูดต่อ
“ โครอลไลน์ พี่สาวของเรา อดีตผู้พิทักษ์แนวปะการัง และ ผู้อาวุโส สตาร์ดัส ต่างก็ยืนยันเป็นเสียงเดียวกันว่า มันเป็นสิ่งที่นับว่าเป็นอันตรายค่ะ. . . “ เธอดูประหม่ามากขึ้น คงเป็นเพราะต้องพูดถึง สเตลเซียร์ ที่น่านับถือทั้งสองตน
“ นี่อาจจะเป็นสัญญาณของเรื่องอันตรายที่จะเกิดขึ้นในอนาคตก็ได้ค่ะ เราไม่สามารถคาดการณ์ได้เลย. . . ว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อจากนี้ค่ะ ไม่แน่ว่าอาจจะไม่ใช่แค่ที่นั่นก็ได้ที่จะมีคริสตันในลักษณะแบบนี้โผล่ขึ้นมา “ ลูนาเรียมีสีหน้าหมองลงเล็กน้อย
“ เพราะอย่างนั้น เราอยากจะขอความร่วมมือจากทุกท่าน รบกวนช่วยกันสอดส่องในบริเวณรอบเกาะ และหากพบอะไรที่ผิดปกติ ได้โปรดบอกเราทีนะคะ “ กล่าวจบเธอก็ก้มหัวให้อย่างสุภาพ เธอแสดงความร้องขออย่างสุดใจ ไม่นานเสียงร้องเชียร์เห็นด้วยก็ดังขึ้น นั่นคงเพิ่มความมั่นใจให้ลูนาเรีย ไม่มากก็น้อย เธอค่อยๆเงยหน้าขึ้นและพูดต่อ
“ ถ้าอย่างนั้นในทุกๆเดือนทุกท่านช่วยมาอัพเดตสถานการณ์รอบเกาะให้ฉันทีนะคะ “ เธอกล่าว ก่อนที่จะเดินลงจากโขดหินเล็กๆ และการเรียกชุมนุนในครั้งนี้ก็จบลง ถึงแม้จะกระตุกกระตักไปบ้างแต่ก็ผ่านได้ด้วยดี
ด้วยการพบเจอกับคริสตันติดเชื้อที่ลูนาเรียประกาศออกมานั้น พวกคุณเชื่อว่ามันอาจจะมีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นเพิ่มอีกแน่นอน จึงตัดสินใจที่จะมาจับกลุ่มรวมกันและอัพเดตสถานการณ์ให้กับลูนาเรียในทุกๆเดือนตามที่เธอร้องขอ
ถึงแม้ว่ารายงานส่วนใหญ่จะไม่พบอะไรที่ผิดปกติมากนัก ก็มีเรื่องแปลกหน่อยคือการทะเลาะกันเล็กน้อย แต่ทุกตนต่างก็เห็นด้วยว่าไม่ควรที่จะหยุดรายงานสถาณการณ์จนกว่าจะหาทางทำอะไรซักอย่างกับมันได้ดีกว่า
อย่างน้อยก็ดีเพราะเรื่องนี้เลยทำให้คุณสนิทกับลูนาเรียขึ้นไปอีก ! ไม่ตื่นเต้นหน่อยหรอ ? ผู้พิทักแนวปะการังเชียวนะ !? นานๆทีคุณก็แวะไปพูดคุยเรื่อยเปื่อยที่กระท่อมของเธอเป็นครั้งคราว ได้แลกเปลี่ยนประสบการณ์กันเยอะเลยหละ
.
.
.
.
ป่าเอริดาส ( Eridas Forest ) - เมืองริมแม่น้ำ
การประชุมถูกจัดขึ้นอีกครั้ง ในตอนนี้เวลาได้ล่วงเลยผ่านไปจวนจะถึงฤดูกาลแห่งการบุกโจมตีของเหล่าวอยด์ ( void ) ซึ่งแน่นอนว่านั่นก็เป็นเรื่องที่คุ้นเคยของเหล่าสเตลเซียอยู่แล้ว หลายๆตนเริ่มเฝ้าระวังหลายๆตนเริ่มกังวล แต่หากถามว่าตนไหนที่กังวลมาก หนึ่งในตนนั้นคงไม่พ้นลูนาเรียเป็นแน่แท้ พวกคุณสามารถสังเกตได้เลยจากสีหน้าของเธอที่กังวลขึ้นมาบ่อยๆ ภายใต้ใบหน้าที่ยิ้มอย่างอ่อนโยนแต่ก็แฝงด้วยความประหม่าของเธอ
“ เฮ้ยย เร็วเข้า y/n เดี่ยวก็สายหรอก “ ปั้นหมอกที่บินผ่านมาพร้อมกับโซน่าฟอสเรย์เพื่อนซี้ของเขาตะโกนเรียกคุณ คุณตอบรับทั้งคู่อย่างเร่งรีบ “ รู้แล้ว รู้แล้ว “ คุณตั้งท่ากางปีกบินตามเขาไปแต่ก็ต้องหยุดชะงัก คุณเห็นเงาสีดำประหลาดอยู่ที่มุมขอบสายตา และ ไม่ว่าเพราะอะไรก็ตาม คุณตัดสินใจที่จะวิ่งไปในป่าเพื่อเช็คให้ชัวร์ นั่นดูเหมือนจะเป็นการบังคับกลายๆให้สองตนนั้นที่เรียกคุณต้องจำใจลงตามคุณมาด้วย ทั้งคู่เหล่มองกันและกัน ราวกับว่ามีความสามารถในการโทรจิตยังไงอย่างนั้นก่อนที่ปั้นหมอกจะบินลงมาตามคุณ
คุณวิ่งเข้าป่าลึกเข้าไปตามสิ่งที่คุณเห็นเมื่อครู่แต่กลับกลายเป็นว่าคุณพลัดสายตากับมันไป “ เฮ้ยนี่จะไปไหนเนี่ย “ ปั้นหมอกวิ่งตามมา “ ฮ่าฮ่า โทษทีนะ คงจะตาฝากไป “ คุณแก้ตัว พร้อมกับขำให้ความขี้กังวลของตัวเอง ที่เหมือนจะเป็นอย่างนั้น แต่หากว่าครานี้กลับไม่ใช่เพียงแค่ความกังวล สิ่งที่คุณเห็นก่อนหน้านี้มันมีตัวตนจริง
ในขณะที่คุณกำลังหัวเราะให้กับตนเองอยู่นั้น ร่างสิ่งประหลาดขนาดเล็ก ก็ได้พุ่งกระโจนเข้ามาโจมตีพวกคุณ อย่างไม่ทันได้ตั้งตัว
“ ระวัง !!! “ ปั้นหมอกตะโกนสุดเสียงและกระโดดถอยหลังออกมา คุณก็เช่นกัน
“ วอยด์หรอ ?! มันเข้ามาในนี้ได้ยังไง ?! “ โซน่าร้องทัก
“ ไม่รู้หรอกนะ แต่ตอนนี้คงต้องจัดการมันก่อน “ ปั้นหมอกตอบกลับเพื่อนซี้ของตนเอง พร้อมตั้งท่าพร้อมที่จะโจมตีศัตรูตรงหน้า
คุณและปั้นหมอกช่วยกันจนจัดการเจ้าวอยด์ที่หลุดเข้ามาบุกรุกบนเกาะได้สำเร็จ แต่นั่นก็หมายความว่าเหตุการที่เกิดขึ้นนี้มันผิดปกติเอาซะมากๆ
“ ถึงว่าทำไมถึงไม่เห็นพวกวอยด์เริ่มรวมกันเหมือนครั้งก่อนๆซักที “ ปั้นหมอกพูดบ่น
“ เห็นด้วย “
“ เรื่องแบบนี้เราควรรีบบอกลูนาเรียนะ ?! “ คุณรีบบอกปั้นหมอก
“ แน่นอนสิ “
“ ยังไงวันนี้เราก็น่าจะได้เจอเธออยู่แล้วนี่นา “ ว่าแล้วก็พึ่งรู้ตัวว่าตัวเองกำลังจะไปประชุมสาย
ทุ่งหญ้าอัลตัส ( Altus Meadow ) - บริเวณพื้นที่ต่างระดับ
พวกคุณรีบเร่งรุดไปที่สถานที่จัดประชุม โชคยังดีที่เหมือนจะเพิ่งเริ่มไปได้ไม่นาน
“ ขอบคุณที่เหน็ดเหนื่อย และ สำหรับที่มารวมตัวในวันนี้อีกเช่นเคยนะคะ “ ลูนาเรีย ผู้พิทักษ์ แนวประการัง รุ่นปัจจุบัน กล่าวเปิดการประชุมอย่างเป็นมิตร
“ เออ. . . “
“ ค ค คือว่า. . . “ โซน่าพยายามพูดแทรกเข้ามา
“ เค้าเจอวอยด์หลุดเข้ามาแถบๆป่าเอริดาสก่อนที่จะมาที่นี่หน่ะ . . . “ โซน่ารีบอธิบายเหตุการณ์ที่พวกคุณเจอก่อนหน้านี้
“ แต่มันตัวเล็กนิดเดียวเทียบกับเมื่อครั้งที่แล้ว ไม่ต้องห่วงนะพวกเค้าจัดการไปแล้วหล่ะ. . . “
“ แต่ว่า มันแปลกๆนะ “
“ มันไม่ควรหลุดเข้ามาได้ไม่ใช่หรอกหรอ ? “ ปั้นหมอกพูดต่อจากโซน่าด้วยความสงสัย
“ เค้าก็เจอเหมือนกันนะ “
“ ผมก็ด้วย “
“ เราก็เจอ. . . นึกว่าจะเจอคนเดียวซะอีก “ เมื่อเริ่มทักก็เริ่มมีชาวคอลเซนเทียเริ่มพูดถึงเรื่องที่ตนเองพบเจอกับวอยด์เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ในหลายๆที่ทั่วเกาะ จากที่ดูเหมือนจะเป็นรายงานจำนวนเล็กน้อย แต่เมื่อมันมีรายงานแบบเดียวกันเยอะขึ้นเรื่อยๆ จำนวนที่มากขึ้นก็ยิ่งทำให้สถานการณ์ดูวิกฤตขึ้นเรื่อยๆ
“ ไม่จริง .. . . . “ สีหน้าของลูนาเรียเริ่มซีดลงเมื่อได้ยินคำพูดดังกล่าว ความกังวลใจของเธอถูกเติมเต็มจนเกินกว่าที่เธอจะคาดถึงและเฉกเช่นกับชาวคอลเซนเทียหลายๆตน ณ ที่นี่ที่ต่างก็เริ่มมีสีหน้าที่ไม่ค่อยดีตามๆกันไป
“ ข้ายืนยันเลยว่ามันเป็นเรื่องจริงแท้แน่นอนเลยหล่ะ “ เสียงหนึ่งพูดด้วยท่าทีสุขุม ดึงความสนใจของกลุ่มตน ทันใดนั้นร่างของผู้อาวุโสสตาร์ดัส ( stardust ) ผู้เป็นเจ้าของเสียงก็ปรากฎขึ้นเหนือหัวของทุกคน เขาบินลงมาแหวกท่ามกลางฝูงตนที่เต็มไปด้วยความรู้สึกกระอั่กกระอ่วน บ้างก็กังวล บ้างก็เริ่มจะตื่นตระหนก
“ มันหมายความว่ายังไง “ โซน่าร้องถาม
“ เราไม่สามารถมั่นใจได้ตลอดว่าบาเรียที่ปกป้องเกาะแห่งนี้อยู่จะสามารถคงสภาพอยู่ได้ตลอด ท่านหมายความว่าอย่างนั้นใช่มั้ยคะ “ ลูนาเรียที่พอจะกลับมาตั้งสติได้แล้วหันมาตอบ ผู้อาวุโสสตาร์ดัส พยักหน้ายืนยันข้อสันนิฐานของลูนาเรีย
“ ข้าคิดว่ามันเป็นไปได้ที่บาเรียหน่ะจะอ่อนแรงลงและปล่อยให้พวกมันหลุดเข้ามาได้ “
“ อย่าว่าแต่ทุกตนเลยแม้แต่ข้าเองมิได้สังเกตถึงความผิดปกตินี้เลย “ ผู้อาวุโสสตาร์ดัสกล่าวเสริม
นั่นทำให้พอเข้าใจสถานการณ์เข้ามาบ้าง ลูนาเรียค่อยๆสูดหายใจเข้าลึกๆ ด้วยนิสัยของเธอประกอบกับเพิ่งรับตำแหน่งต่อจากพี่สาวได้ไม่นาน แต่นั่นก็ไม่ใช่ข้ออ้างที่เธอจะไม่ทำหน้าที่ที่เธอควรจะทำ
“ ไม่เป็นไร ! ทุกอย่างจะไม่เป็นไรค่ะ “ เธอตะโกนลั่นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนของเธอ
“ ถึงแม้ว่าตอนนี้จะอยู่ในระดับที่ว่าวิกฤตแล้วก็ตามนะคะ “
“ แต่ว่านะ ใช่ว่าเราจะแก้ไขมันไม่ทันซักหน่อยค่ะ “
“ ในตอนนี้พวกเรามาช่วยกันไล่พวกวอยด์ที่บุกรุกเข้ามาที่พื้นที่บ้านของพวกเรากันก่อนเถอะค่ะ ! “ บรรยากาศยังดูอึมครึมอาจจะเพราะด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูไม่เหมาะกับการปลุกใจของเธอ คงทำให้ทุกคนทำตัวไม่ถูก “ โอ๊ะ โอ้ววว “ ปั้นหมอกและโซน่าผู้รักในการสร้างเสียงหัวเราะให้กับสมาชิกชาวคอลเซนเทีย ร้องสนับสนุนเธอ
“ โอ้ว ! “ เมื่อมีคนนำแล้วก็มีคนตามเหล่าชาวคอลเซนเทียค่อยๆร้องสนับสนุนจนประสานเป็นเสียงเดียวกันอย่างสามัคคี
“ ตัวฉันจะลงไปแจ้งข่าวให้กับสมาชิกที่ยังอยู่ใต้ท้องทะเลและแน่นอนว่าฉันจะรีบรายงานให้พี่สาวด้วยค่ะ “
“ ชาวเมอร์เซียคอยจัดการบริเวณใกล้ๆอ่าวและทะเลรอบๆเกาะ ส่วนพื้นที่ภายในเกาะคงต้องฝากพวกคุณทุกตนด้วยนะคะ “ สิ้นสุดคำกล่าว สี่ขาของเธอวิ่งทะยานออกไปมุ่งไปหาท้องทะเลถิ่นอาศัยของเธอและชาวเมอร์เซียตนอื่นๆ
“ หาใช่เวลาที่พวกเราจะยืนอ้ำอึ้ง “ ผู้อาวุโสสตาร์ดัสกล่าว
“ จับกลุ่มให้เท่าๆกัน กระจายกันออกไปให้ทั่วทุกทิศ เหนือ ใต้ ออก ตก อย่าไปคนเดียว และ ระวังตัวกันด้วย “
“ จำกัดพวกมันให้หมด อย่าให้พวกมันเหลือ ! “
“ ไปกันได้แล้ว ! “ ว่าแล้วผู้อาวุโสสตาร์ดัสเองก็เริ่มกางปีกบินนำออกไปเช่นเดียวกับลูนาเรีย
