"หมุนวนไป สายน้ำเรียกหา
จากหนึ่งสู่หลาย เราต่างร่วงหล่นและผงาดขึ้นมา
ล่องไปเถิดดวงใจเยาว์วัย อย่าได้หยุดพักนิ่ง
ก่อนที่วาฬจอมลวงจะพัดพาเจ้าหายไป"
- บทเพลงแห่งวาฬจอมลวง
มหาสมุทรคอลเซนเทีย
คืนนั้นเป็นคืนที่สงบเงียบไร้แสงจันทร์ในคอลเซนเทีย เป็นช่วงเวลาที่พลังแห่งความว่างเปล่าถึงขีดสุด อย่างไรก็ตาม บางสิ่งบางอย่างกำลังเคลื่อนไหวอยู่ใต้ผืนน้ำ ก้อนสีดำขนาดเล็กพุ่งผ่านคลื่นอย่างรวดเร็ว การเคลื่อนไหวของพวกมันกระตุกและไม่เป็นระเบียบ มุ่งหน้าไปยังมหาสมุทรแห่งคอลเซนเทีย พวกมันค่อยๆ รวมตัวกันในความลึก กลายเป็นมวลแห่งความมืดที่ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งทันใดนั้นเสียงร้องก้องกังวานก็ดังก้องไปทั่วผืนน้ำ พลังแห่งความว่างเปล่าได้รวมตัวกัน...เป็นหนึ่งเดียว
เนวี่ - ชาวเมอร์เซีย - ส่งเสียงเตือนภัย เธอว่ายน้ำสุดกำลังพร้อมกับตะโกนสุดเสียงว่า
"อันตราย! พวกวอยด์วิวัฒนาการแล้ว อันตราย!"
เหล่าสเตลเซียและฟอสเรย์จำเป็นต้องผนึกกำลังกันโดยด่วนเพื่อหยุดยั้งพวกวอยด์ ก่อนที่พวกมันจะผุดขึ้นจากท้องทะเลและรุกรานดินแดนแห่งมนุษย์ ทว่าเสียงร้องเตือนของเธอนั้นสายเกินไปเสียแล้ว พวกวอยด์ได้รวมตัวกันเป็นหนึ่งเดียวและผุดขึ้นจากมหาสมุทรราวกับกองโคลนเหลวไหลเยิ้ม ร่างของสิ่งมีชีวิตประหลาดค่อยๆ ก่อตัวและลอยสูงขึ้นสู่ท้องฟ้า เมื่อมันลอยสูงขึ้นเรื่อยๆ ของเหลวที่ไหลเยิ้มก็หยุดลง มันสะบัดตัวจนเผยให้เห็นรูปลักษณ์ที่แท้จริง... วาฬยักษ์! เมื่อร่างของมันสมบูรณ์ ชิ้นส่วนต่างๆ ก็เริ่มปล่อยควันพวยพุ่งไปด้านหลังราวกับกลุ่มเมฆแห่งความชั่วร้าย พวกวอยด์ที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วท้องทะเลได้หลอมรวมกันจนกลายเป็นอสุรกายยักษ์เพียงหนึ่งเดียว... วาฬจอมปลอม (The False Whale)
การต่อสู้ครั้งใหม่ได้อุบัติขึ้น
___
การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือดโดยมีทั้งชาว Stelciar และ Phosray เข้าร่วมแรงร่วมใจกัน ต่างฝ่ายต่างทำหน้าที่ของตนอย่างเต็มที่ บางคนออกไปประจำการแนวหน้า ต่อสู้ท่ามกลางเกลียวคลื่นในยามที่เจ้าวาฬพุ่งทะยานขึ้นมาด้วยพละกำลังอันน่าสะพรึงกลัว บ้างก็รับหน้าที่เป็นนักวางแผน คอยชี้แนะและส่งสัญญาณเตือนเมื่อกระแสน้ำแปรเปลี่ยน ส่วนผู้กล้าใจเด็ดบางคนก็บุกตะลุยเข้าใส่ศัตรูอย่างไม่เกรงกลัว ในขณะที่บางคนต้องตกอยู่ในสถานการณ์ยากลำบาก ต้องต่อสู้ดิ้นรนท่ามกลางคลื่นซัดสาดและเสียงร้องอันชวนขนลุกของเจ้าวาฬ ทั้งชาว Stelciar และ Phosray ต่างร่วมมือเคียงบ่าเคียงไหล่กับพันธมิตร หรือในบางครั้งก็ต้องกลายมาเป็นคู่แข่งกันเอง ทว่าทุกคนล้วนมีความมุ่งมั่นแน่วแน่ที่จะเผด็จศึกเจ้าสัตว์ประหลาดที่ถูกเรียกว่า "False Whale" นี้ให้จงได้
การต่อสู้ยืดเยื้อยาวนาน... แต่ในท้ายที่สุด ด้วยความร่วมแรงร่วมใจของทุกคน พลังโจมตีรวมกว่า 1,503 หน่วยก็มากเพียงพอที่จะเอาชนะ False Whale ได้ ร่างของมันระเบิดออกกลายเป็นกลุ่มเถ้าถ่านที่โปรยปรายลงสู่ผืนน้ำเบื้องล่าง ก่อนจะเลือนหายไปในห้วงลึกของมหาสมุทร แล้วท้องทะเลก็กลับคืนสู่ความสงบอีกครั้ง ราวกับว่าหายนะครั้งนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
___
หาดทราย - อ่าว Colsent
ไม่กี่วันต่อมา...
หลังจากเหตุการณ์วุ่นวายผ่านพ้นไป คุณและเพื่อนชาวคอลเซนเทียร์ อีกสองคนคือ ปั้นหมอก และ โซน่า กำลังเดินเล่นริมหาดพลางพูดคุยถึงการต่อสู้สุดเดือดที่เพิ่งเกิดขึ้น ทันใดนั้น นิ้วเท้าของคุณก็ไปเตะเข้ากับอะไรบางอย่างที่ฝังอยู่ในผืนทราย
"โอ๊ย!" คุณร้องลั่นพร้อมกับล้มหน้าคว่ำลงไปกองกับพื้นทราย ปั้นหมอก และ โซน่า อดไม่ได้ที่จะกลั้นขำกับท่าทางของคุณ
"ฮ่าๆ ตลกดีนะ" คุณประชดกลับไป ก่อนจะหันไปดูว่าอะไรกันแน่ที่ทำให้คุณสะดุดล้ม
มันดูเหมือนวัตถุสีดำเขม่าๆ ชิ้นหนึ่ง... *แย่แล้ว* คุณคิดในใจ *หรือนี่จะเป็นพวก Void ที่กำลังจะพุ่งเข้ามาจู่โจมเรา?!*
คุณสะดุ้งเฮือกพร้อมหลับตาแน่น เตรียมพร้อมรับมือกับการต่อสู้... แต่กลับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ด้วยความสงสัย คุณจึงลืมตาขึ้นมอง... แล้วก็พบกับ... ก้อนหิน? ที่เปรอะเปื้อนไปด้วยเขม่าดำ คุณเอื้อมมือไปหมายจะขุดมันขึ้นมาจากผืนทราย ปั้นหมอก และ โซน่า เห็นท่าทางของคุณแล้วเกิดความสงสัย จึงเดินเข้ามาช่วยอีกแรง ในที่สุด มันก็หลุดออกมาจากทรายพร้อมเสียงดัง 'ป๊อป'! มันคือ... รูปปั้น! แต่ทว่า... มันดูเก่าแก่และแปลกตา ไม่เหมือนกับสิ่งใดที่คุณเคยเห็นมาก่อนเลย
"หรือว่ามันจะเป็นสิ่งที่หลงเหลือมาจากอารยธรรมโบราณของชาวคอลเซนเทียนกันนะ?" โซนาเอ่ยขึ้นมา
"หรือบางทีมันอาจจะมาจากใจกลางของ 'ความว่างเปล่า' (Void) อันยิ่งใหญ่และเก่าแก่นั่นหรือเปล่า?" ปั้นหมอก ตั้งข้อสังเกต
"ไม่หรอก เป็นไปไม่ได้หรอก!... แต่ว่า... มันมีฝุ่นสีดำสนิทเกาะอยู่เต็มไปหมดเลย... เหมือนกับเจ้าวาฬตัวที่จู่ๆ ก็หายวับไปตัวนั้นเปี๊ยบ" โซนาพูดพลางทำท่าทางประกอบ
พวกคุณทั้งสามคนช่วยกันวิเคราะห์ความเป็นไปได้ต่างๆ อยู่ครู่หนึ่ง ขณะที่พลิกดูรูปปั้นในมือ คุณก็พบแผนที่โบราณสลักอยู่ที่ฐานของมัน ซึ่งดูเหมือนว่าจุดเริ่มต้นจะอยู่ที่... ป่าต้องห้าม คุณบอกเรื่องนี้กับเพื่อนทั้งสอง ซึ่งดวงตาของพวกเขาก็เป็นประกายขึ้นมาด้วยความตื่นเต้นทันที และแล้ว การเดินทางครั้งใหม่ก็เริ่มต้นขึ้น พร้อมด้วยเศษเสี้ยวของเบาะแส ร่องรอยแห่งปริศนา และความมุ่งมั่นอันแน่วแน่ของพวกคุณทุกคน ทั้งสามคนตัดสินใจมุ่งหน้าไปยังป่าต้องห้าม
___
ป่าต้องห้าม - บริเวณชายป่า
ทั้งสามคนมาถึงบริเวณชายป่าด้วยความลังเลแต่ก็เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น Zona ก้าวเท้าเข้าไปในป่าได้เพียงสิบก้าว จู่ๆ Stardust Elder ก็บินโฉบออกมาด้วยท่าทางไม่พอใจเมื่อเห็นพวกคุณเดินเข้ามาใกล้
"ข้าคิดว่ากฎระเบียบมันชัดเจนมากแล้วนะว่า ถ้าไม่ได้กำลังฝึกวิชา 'ภาพลวงตาจำแลงมนุษย์' (Human Illusion) อยู่ล่ะก็..." เขาชะงักไปทันทีเมื่อเห็นรูปปั้นที่อยู่ในมือของคุณ
"อะไรนะ... พวกเจ้าไปได้มันมาอย่างไร? แต่นี่มัน... เป็นไปไม่ได้เลย" เขาอุทานด้วยความทึ่ง พลางรับรูปปั้นไปจากมือคุณแล้วยกขึ้นส่องกับแสงสว่าง คุณ, Pun-Hmorg และ Zona ผลัดกันเล่าเรื่องราวว่าพบมันถูกคลื่นซัดมาเกยตื้นในสภาพเปรอะเปื้อนเขม่าควันจากการต่อสู้กับ False Whale ได้อย่างไร รวมถึงเรื่องที่มีแผนที่สลักอยู่ที่ฐานของรูปปั้นซึ่งเริ่มต้นจากจุดที่ป่าต้องห้ามแห่งนี้ พวกคุณเชื่อว่ามันเป็นสิ่งที่หลงเหลือมาจาก False Whale และเป็นลางบอกเหตุถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคต
เมื่อได้ฟังคำอธิบายของคุณ Stardust Elder ก็ขมวดคิ้วมุ่น "อืม... ใช่แล้ว มันอาจจะเป็นลางบอกเหตุก็ได้... อืม... ถ้าอย่างนั้น... เอาเถอะ พวกเจ้าสามคนถือเป็นข้อยกเว้นก็แล้วกัน แต่... ห้ามให้คนอื่นรู้อีกเด็ดขาด! และข้าจะร่วมเดินทางไปกับพวกเจ้าด้วย ในฐานะผู้พิทักษ์ป่าต้องห้าม นี่คือหน้าที่ของข้า" ทั้งสี่คนออกเดินทางลึกเข้าไปในป่าต้องห้าม โดยใช้แผนที่ที่สลักอยู่บนฐานรูปปั้นเป็นเครื่องนำทาง พวกคุณข้ามแม่น้ำในป่า เดินลัดเลาะผ่านแมกไม้ที่ไม่คุ้นตา และติดตามจุดสังเกตต่างๆ ตามที่ระบุไว้ในแผนที่ ขณะเดียวกันป่ารอบข้างก็ค่อยๆ ทึบขึ้น มืดครึ้มขึ้น และอุดมสมบูรณ์หนาแน่นขึ้นเรื่อยๆ พวกคุณรุดหน้าลึกเข้าไป... จนกระทั่ง... พวกคุณก็พบมัน!
ป่าต้องห้าม - ประตูที่ถูกผนึกไว้
บานประตูขนาดมหึมาที่สลักลวดลายเป็นภาพของสิ่งมีชีวิตประหลาดเผ่าพันธุ์ Stelciar ซึ่งมีสายตาอันเคร่งขรึม พวกมันกำลังบินวนเวียนอยู่รอบสิ่งที่ดูคล้ายกับ... ดวงดาว?
"ว้าว! นี่มัน... สุดยอด... ไปเลย!" ปั้นหมอกร้องอุทานพลางยื่นอุ้งเท้าออกไปหาประตู แล้วพยายามผลักมันเปิดออกทันที แต่ก็ไม่เป็นผล
พวกคุณทั้งสามคนลองทำทุกวิถีทางเท่าที่จะนึกออก ทั้งผลัก ทั้งดึง หรือแม้แต่หาท่อนไม้ใหญ่มางัดประตู แต่ไม่ว่าจะพยายามอย่างไร ประตูก็ยังคงปิดตายอยู่เช่นเดิม ผู้อาวุโสสตาร์ดัสต์มองดูท่าทีวุ่นวายของพวกคุณในตอนแรกด้วยสีหน้าตกตะลึง ก่อนจะขมวดคิ้วและจมอยู่ในห้วงความคิดเกี่ยวกับซากโบราณสถานอันแปลกประหลาดแห่งนี้ คุณถอยห่างออกมาจากการพยายามเปิดประตู แล้วหันมาเพ่งมองลวดลายที่สลักอยู่บนบานประตูให้ชัดเจนยิ่งขึ้น
เหล่าสเตลเซีย... มีรูปลักษณ์คล้ายคลึงกับรูปสลักที่อยู่ในมือของคุณอย่างเลือนราง พวกมันดูเหมือน... กำลังผนึกบางสิ่งบางอย่างเอาไว้หลังประตูบานนั้น
บางสิ่ง... หรือบางที... อาจเป็นสถานที่สักแห่ง
ดินแดนที่ซ่อนเร้นอยู่?
พืชพรรณที่ไม่คุ้นตา?
หรือบางที... อาจเป็นสเตลเซียสายพันธุ์ใหม่?